|| Shkurt e Shqip ||

Mesha nė gjuhėn shqipe

dhe shtegtim i tė gjithė “Besimtarėve Katolik Shqiptar” nė shenjtėrorėn

nė Mariazell, Steiermark, AUSTRIA

Besimtarėt Katolik shqiptar nga tė gjitha anėt e Austrisė me njė dashuri tė madhe morėn drejtimin drejt bazilikės nė Mariazell. Ky rast, kjo e kremte e meshės shenjte nė gjuhėn shqipe ishte nder per ne. Bazilika e mbushur plot e pėrplot me besimtarė e pėrjetoi edhe zėrin tonė shqiptar. Shumė shtegtar po thuaj mė shumė se 350, qė ishin nė Bazilikė po vėzhgonin meshėn dhe pyesnin se nė ēfarė gjuhė ėshtė kjo.

Meshėn shenjte e celebroi Mag. Don Kolė Gjergji.

Mu nė fillim tė meshės meshtarin tonė dhe tė gjithė besimtarėt i pėrshėndeti Pater Karl Schauer OSB, Superior nė Bazilikė, ku tė gjithėve ju dėshiroj

“MIRĖ SE ARDHJE”. Pėr Pater Karl Schauer ishte njė knaqėsi e veēantė qė populli shqiptar ishte i pranishėm nė atė ditė.

Meshtari ynė nė rastin e pretkut i tha kėto fjalė:

Tė dashur vėllėzėr e motra,

tė dashur shtegtar dhe adhurues tė Zojės sė Bekuar!

Kemi ardhur nė kėtė vend tė shenjt, nė kėtė bazilikė, nė kėtė shtegtore, qė t“ia shprehim nderimet dhe dashurinė tonė Zojės sė Bekuar.

Ėshtė nder pėr ne, qė e kemi mundėsinė dhe qė kemi dashuri t“a kremtojmė meshėn shenjte nė gjuhėn tonė tė ėmbėl amtare.

Jo shumė larg, neve na kujtohet vizita e Papės mu nė kėtė vend. „Tė shikojmė Krishtin“, ishte motoja e vizitės pastorale tė papės Benediktit XVI. 7.-9.09.2007 nė Austri. 

Kjo vizitė triditėshe u bė me rastin jubilar tė „850 vjetorit tė shenjtėrorės sė Zojės sė Bekuar nė Mariazell“, „Magna Mater Austriae“.

Kjo vizitė nė Mariazell ishte njė prej momenteve kulmore tė kėtij shtegtimi pastoral, qė ėshtė njėri prej vendeve tė shenjta ku kulti ndaj Zojės sė Bekuar ėshtė mė i ndier e mė i frenkuentuar nga besimtarėt katolik nga tė gjitha anėt.

Qė nga viti 850 nė kėtė shenjtėrore kanė ardhur njerėzit e lutjes prej popujve dhe nacioneve tė ndryshėm me lutje dhe dėshira tė ndryshme tė zemrės dhe vendit tė vet. Mariazell ėshtė bėrė pėr Austrinė, e shumė pėrtej kufijve tė saj, njė vend i paqes e i bashkimit tė pajtuar.

Nė kėtė vend ėshtė lutur dhe lutet edhe sot shqip!

Kėtu e pėrjetojmė edhe nė sot ata mirėsinė ngushėlluese tė nėnės; kėtu e takojnė Jezu Krishtin ku nė ne ėshtė Zoti.

Ne jemi shtegtar dhe kemi shtegtuar drejt kėsaj shenjtėrore. Jeta e secilit prej nesh ėshtė njė jetė shtegtare. Ne jemi shtegtar mbi tokė, jemi nė shtegtim ka jeta e pasosur.

Tė shtegtosh do tė thotė tė kesh nė njė drejtim tė qartė, tė ecėsh drejt njė caku…. Kjo ėshtė esenca e shtegtimit. Edhe sot nuk ėshtė e mjaftueshme tė jemi e tė mendojmė nė njė farė mėnyre si tė gjithė tjerėt. Ne kemi nevojė pėr Zotin, pėr atė Zot qė na ka zbuluar e treguar fytyrėn dhe hapur zemrėn e vet: Jezu Krishtin.  Vetėm Ai ėshtė Hyj dhe vetėm Ai ėshtė ura, qė bėnė tė kenė lidhje tė menjėhershėm Zoti e njeriu. Ne si adhurues ndaj Zojės sė Bekuar, dėshirojmė qė atė ta kemi Nėnė tonėn sikur qė edhe ajo ėshtė: Nėna e tė gjithėve, Nėnė e mbarė njerėzimit, Nėna e jonė.

Leximi i parė na e paraqet dashurinė e Zotit si njė nėnė e mirė! Zoja e bekuar gjatė shekujve e deri mė sot u tregua sė ėshtė Nėnė e tė gjithėve.

 “E harron ‑ thua ‑ gruaja foshnjėn e vet, qė tė mos ketė dhimbje pėr bamin e barkut tė vet? Po edhe nėse ndonjėra do tė harronte, unė ty kurrė nuk tė harroj!”

Profeti me fuqi tė plotė dhe me fe tė gjallė nė Zotin e lajmėron lajmin e shėlbimit. Zoti ėshtė ai qė do tė sjell shėlbimin. Ky kontekst i shkurtėr i kėsaj diele na e paraqet dhe e krahason dashurinė e Nėnės pėr fėminė e vet me dashurinė e Zotit qė e tregon ndaj popullit. Edhe pse ndodh sė ndonjė nėnė do ta harron fėminė e vet sikur qė ndodh shpesh nė ditėt e sotme tė cilat ne i pėrjetojmė, Zoti ėshtė ai qė nuk do ta harron popullin e vet, sepse ka dashuri tė sinēertė hyjnore pėr ne.

Pali apostulli i Krishtit shkruan nė letrėn e vetė drejtuar Galatasve: “Por kur erdhi koha e caktuar, Hyji e dėrgoi Birin e vet, tė lindur prej gruaje…, qė ne tė jetojmė bijėsinė nė shpirt” (Gal 4,4-9).

Jezusi ėshtė personi i amshuar tė Birit tė Zotit dhe tė Fjalės, dhe Maria kėtė person e lindi me anė tė mishėrimit e kėshtu Ajo ėshtė Nėna e kėtij personi, Nėna Jezu Krishtit Zot e njeri. Nėna ėshtė ajo qė ofron dhe ajo qė ushqen, ajo dhuron vendlindje e siguri pėr secilin prej nesh. Ajo ėshtė symbol i jetės dhe dhėnės i jetės. Ajo ia dhuron jetėn gjithkujt, nėse jemi ne mė tė dhe atė ne e nderojmė si nėnė tė gjithėsisė. Tė gjitha kėto koncepte arhetypike rrjedhin prej nėnės nė nderimin dhe respektimin ndaj Marisė si Nėnė tė Zotit. Maria nuk ėshtė mėshirė, por ajo ėshtė pranimi i mėshirės, sipas vullnesės sonė tė lirė. Kjo nė kėtė mėnyrė siē u arrit nė historinė e shėlbimit pėr ne njė herė e pėrgjithmonė. Ajo ėshtė Eva e dytė, nėna e Jezusit dhe kėshtu Nėna e tė gjithė neve qė besojmė nė tė. Edhe ne si tė krishter kemi lidhje me Marinė. Kjo lidhje u bė si njė fuqi shėlbimi, e cila rrjedh dhe u zgjerua nėpėrmjet birit tė saj, Jezu Krishtit, i cili e shėlboi mbarė njerėzimin.

Maria ėshtė mė tė vėrtetė Nėna e tė gjithė tė shėlbuarve. «Maria d.m.th. kishė, tha shėn Izidori i Sevillės dhe ajo ėshtė e lidhur me Krishtin, ajo na pranon neve si Virgjėr prej Shpirtit Shenjt dhe neve na lind si Virgjėr». Nė prefacionin e liturgjisė sė Milanos ndėgjojmė: «Nėnė ėshtė Kisha e tė gjithė besimtarėve tė gjallė, grua e lumtur nė plotėsim tė bijve. Ajo lind pėr ēdo ditė fėmijė pėr Zotin nėpėrmjet Shpirtit Shenjt».

Ajo si Nėnė e tė gjithė besimtarėve e pranon farėn e Fjalės sė amshuar – ajo i mbanė tė gjithė popujt nė krahrorin e vet, ajo i lind ata pėr dritėn e gjallė. Maria ėshtė Nėna e tė gjithėve, qė tė dėshmojmė dritėn, tė cilėt nė besimin e Ardhjes sė Zotit do tė janė tė shenjtėruar. Tė shenjtėruar me Jezusin dhe atje ku ėshtė Nėna e Jezusit prezente d.m.th. atje ku Nėna Kishė prezentė ėshtė, atje jemi edhe ne tė gjithė nė tė dhe me tė.

Nė ungjillin shenjt e ndėgjuam vizitėn e Marisė qė ia bėn Elisabetės dhe tė ashtuquajturin «Magnifikatin», himnin e madhėrimin e Marisė drejtuar Zotit, Hyut tė Gjithpushtetshėm. Magnifikati i Marisė, Zojės Virgjėr ndahet nė dy pjesė. Nė pjesėn e parė tė lavdėrimit tė Marisė Zotit, Maria me fe tė gjallė qė ka, ngritė duart lart dhe iu shprehet Zotit me gjithė zemėr pėr atė se ēka Zoti bėri pėr tė. Ajo me zemėr tė ēiltėr tregohet se ėshtė shėrbėtore e Zotit. Shpirti i saj galdon paprā se ajo ėshtė Virgjėr e pėrvujtė. Zoti ėshtė burimi i saj, prej tė cilit buron gjithēka dhe ajo shef pėrkryeshmėrin apo plotėsimin e Zotit nė vetvete.

Ta lavdėrosh Zotin duhet ta kesh njė njė dashuri ndaj tij dhe njė fe tė gjallė, qė t'mund tė thuajsh: «Shpirti im e madhėron Zotin, shpirti im me hare i brohorit Hyut, Shėlbuesit tim».

Maria me kėto fjalė dėshmon se feja e saj ėshtė e sinēertė dhe e dėshmuar me gjallėri tė shpirtit, ku Atij i brohorit me hare. Mėshira e Zotit nė Marinė ėshtė e pasur dhe ajo me gjithė shpirt atij i falenderohet dhe nė tė zhvillohet njė zjarrė i dashurisė i Zotit.

Edhe Ana kėndoi, e lavdėroi Zotin kur iu dhurua Samueli, Jezusi, pra ėshtė shumė mė i madhė se samueli: Prandaj, a nuk duhet, qė edhe Maria tė kėndoj?

Moisiu, poashtu e lavdėroi Zotin kur bijtė e Izraelit u ēliruan prej duarve tė Egjiptianėve, kur e kaluan detin e Kuq.

Andaj, Maria pse mos t'a lavdėroj Zotin, kur ajo e ēliroi mbarė njerėzimin prej robėrisė sė kundėrshtarit tė keq, Djallit ia shkeli kokėn? Ka edhe shumė raste tjera nė Bibėl, raste tė mrekullueshme tė cilat edhe neve sot na bėjnė tė lavdėrojmė dhe t'i kėndojmė Zotit dhe tė mundohemi qė edhe ne tė marrim pjesė nė gėzimin e Marisė. Ta lavdėrojmė Zotin me tė dhe pėr tė. Duke e lavdėruar Zotin dėshmojmė dhe e plotėsojmė dėrgimin tonė, ne pra, e plotėsojmė obligimet tona tė cilat na janė besuar.

Zoti ėshtė burimi i saj dhe i secilit prej nesh: «Sepse shikoi me pėlqim mbi shėrbėtoren e vet tė pėrvuajtė, qė tani tė gjitha breznitė do tė mė quajnė tė lumtur, sepse punė tė mėdha bėri pėr mua Hyu i gjithpushtetshėm -  i shenjt ėshtė emri i tij»!

Nėse dėshirojmė ta ndiejmė nė zemrat tona njė ndienje tė gjallė tė falenderimit, atėherė prej pėrvujtėrisė sonė, Zoti do tė na bėnė tė mėdhenj dhe tė mėdha nė ne. Zoti bėri punė tė madhė pėr marinė, sepse Ai bėri qė prej saj tė lind Shėlbuesi i mbarė botės. Zoti bėri edhe nė ne vepra tė mėdha, kjo dėshmon jeta e jonė dhe dhuratat e tij qė i pranojmė pa pra. Kjo duhet tė pranohet me falenderje dhe mos tė frikohemi qė tė thojmė: «sepse punė tė mėdha bėri pėr mua Hyu i gjithpushtetshėm -  i shenjt ėshtė emri i tij»!

Falenderimi dhe lavdėrimi i Marisė drejtuar Zotit ngritet lart. Zoti qė neve hiret na i dhuron janė rrjedhim i fuqisė sė tij dhe burim i mėshirės sė tij.

Pjesa e dytė e Magnifikatit tė cilėn Maria e shpreh, apo e kėndon ėshtė disi e pėrpunuar mė mirė tė thoja e kėnduar nė njė lloj dualizmi, ku na paraqet dy klasat gjendjeje tė njerėzve, apo dy rrugė, tė cilat njėrėzit i kanė apo i zgjedhin: krenarėt dhe tė pėrvuajturit; tė pasurit dhe tė varfėrit; tė mėdhenjt dhe tė vegjėlit...

Kėto tė vėrteta do tė na sjellin ngushėllim dhe shėrbim nė jetėn tonė nėse ne kėto i mbjellim nė zemrat tona, ashtu si maria neve na mėson.

Zoti i shkatėrron krejtėsisht zemrat e krenarėve. Ai, i gjithpushtetshmi i rrėzon princat prej froneve te tyre. Tė pasurit i len tė shkojnė duart thatė. Nėse pra, vėllezėr e motra njeriu krenar nuk bėhet i pėrvuajtur dhe nuk bėhet pėr tė tjerėt, altruist nė shėrbim tė Zotit dhe tė vėllaut njeri, atė kryenaltėsia krejtėsisht do ta shkatėrron.

Edhe atė, qė mendon se ėshtė i pasur nė gjėra materiale, kurse nė zemėr ndihet njė varfėri, pasuria e tij atėherė krejtėsisht do tė shkapėrderdhet dhe do tė shėndrrohet nė njė njeri shumė tė varfėr dhe bonjak. Por, ai, i cili ka shumė dhe ka zemėr pėr tjetrin, pasuria e tij atėherė do tė shumohet, se zemra e tij ėshtė e pasur dhe ka dashuri pėr njeriun pranė qė ka nevojė.

Njeriu vetėm pėr vete dhe i orientuar vetėm nė gjėra materiale, ėshtė me njė fjalė materialist dhe ai nė kėtė mėnyrė ėshtė i drejtuar nė egocentrizėm dhe i fundosur nė varfėrinė e dinjitetit personal. Jo, i varfėr nė gjėra materiale, por i varfėr nė shpirt. Pasuria mė e madhja dhe pėrvujtėria qė njė njeriut i dhurohet ėshtė jeta nė Zotin me tė dhe me hirin e tij. Zoti ėshtė pasuria e pashkatėrrueshme. Sa mė tepėr ėshtė njeriu i pėrvuajtur ai aq mė tepėr i pėlqen Hyut dhe atėherė, duke i pėlqyer Hyut dėshmojmė jetėn tonė me pashkpunim me Zotin dhe me njė pjesėmarrje me tė. Nė kėtė mėnyrė ne bėhemi shėrbėtor tė pėrvuajtur me zemėr tė pėrmbushur me njė gėzim hyjnorm me xhevahirin e mėshirės qė neve na dhurohet. Ai, Zoti i gjithpushtetshėm, mandej na lartėson, se tash jemi nė shėrbim tė divotshėm tė Zotit, e jo gjėrave tė kota qė na kaplojnė.

«Zoti i lartėson tė pėrvuajturit; mė tė mira i mbushi ata qė skishin tė hanė». Maria duke i shprehur kėto fjalė, para shpirtit tė saj iu paraftyrua pėrvujtėria e Davidit mbret, pėrvujtėria e Esdrės, pėrvujtėria e Danielit profet, por mbi tė gjithaajo e pėrkujton hirin e Zotit tė cilin e pranoi. Zoti i plotėson premtimet e veta. «I ndihmoi Israelit, shėrbėtorit tė vet duke e sjell nė mend mėshirėn – si u pati premtuar etėrve tanė». Kjo e madhe, kjo mėshirė e madhe e pashprehur, tė cilėn Zoti e premtoi shekuj mė parė, Zoja e Bekuar, Maria, Atė e mbanė nė krahrorė, Ai ėshtė Mesia, Biri i Hyut tė gjallė, tė cilit Mretėria ėshtė nė tė ardhur «dhe mbretėria e tij sdo t'do tė kėtė mbarim».

T'a lutim Zotin pėr vete, dhe pėr tė gjithė ata qė kanė nevojė pėr lutje, qė mėshira e tij dhe hiri i tij tė jetė me ne dhe tė qėndroj nė ne, qė ai t'na lartėson, t'na mbushė me tė mira dhe t'na mbanė nė rrugė tė drejtė.

Ta lusim Zotin nė ndėrmjetėsinė e Zojės sė Bekuar, qė ai tė na begaton me hiret dhe bekimin e vet, qė me jetėn tonė, obligimet dhe me falėnderje tona, t'mund t'a dėshmojmė Zotin dhe atė t'a lavdėrojmė- si Maria sot. Tė jemi ata dhe ato qė me jetėn tonė tė tregohemi se edhe ne jemi adhuruaes tė Zojės sė Bekuar!

Nė mbarim tė meshės u bė njė foto kombėtari para bazilikės, simbol i dashurisė dhe i bashkimit!

Nė mesin e besimtarėve valoi edhe flamuri mė i ri nė botė, flamuri i Republikės sė Kosovės!

E pergatiti: Nikolle dhe Violeta Ramaj,

Zeltweg, Austri